دستگاههای عدد نویسی
امروزه مجموعه دیگری از نمادها که منشا هندی - عربی دارند مورد پذیرش قرار گرفته اند. به نظر می رسد که نمادهای قبلی خیلی پیچیده هستند و به کار بردن 1و2و3و5 به جای V , III , II , I آسانتر است.عدد نویسی عربی هنوز هم به جای عددنویسی رومی رواج دارد. عدد نویسی هندی- عربی هنگامی دراروپا رواج یافت که بازرگانان قرون وسطای ایتالیا برای محاسبات خود از این روش استفاده کردند و فیبوناتچی ریاضیدان پیسایی مجذوب این دستگاه عدد نویسی جدید شد و آن را بکار برد. نام اصلی این ریاضیدان لئوناردو داپیسا بود ، ولی چون فرزند بوناتچی بازرگان مشهور و معتبر قرن دوازدهم پیسا( ایتالیا) بود ، به نام مستعار فیبوناتچی ( به معنی فرزند یا خلف بوناتچی ) مشهور شد .بوناتچی پیرمرد با مردم کشورهای عربی درشمال آفریقا و مشرق زمین داد و ستد داشت و در مسافرتهای متعدد ، پسرش نیز اوراهمراهی می کرد . به این ترتیب فیبوناتچی توانست در مدارس آنها شرکت کند و روشهای جبری آنها را به همراه دستگاه عددنویسی هندی - عربی بیاموزد. او بعدها یافته های خود را از حساب و جبر و هندسه در کتابی به نام «کتاب چرتکه » گرد آورد ( سال 1202 میلادی)و سادگی و عملی بودن دستگاه هندی - عربی را درمقایسه با دستگاه رومی به اثبات رساند. نمادهای دستگاه عدد نویسی ده علامتی هندی - عربی به مرور زمان تکامل یافت و اشکال 0 , 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 را به خود گرفت .
ریاضیات جنگلی زیبا و پر از مكان های ناشناخته است. عاشقی را می طلبد كه بدون هیچ چشم داشتی دل به دریا بزند و به اكتشاف بپردازد. وقتی وارد دنیای ریاضیات شوید، دنیایی از شگفتی ها را می یابید و روز به روز در دنیای زیبای ناشناخته وارد و با شناخت ناشناخته ها، غرق لذت می شوید و شادابی های درونی، در شما ایجاد خواهد شد.